Ik mail dus ik besta…
Per 1 oktober 2009 is de nieuwe wet van kracht geworden in het kader van spammen. Zo begin augustus begon ik lucht te krijgen van deze ontwikkeling en heb me via internet voorbereid op wat er komen ging. Mensen om mij heen schenen niet op de hoogte te zijn of niet geïnteresseerd.
En toen werd het 1 oktober en werd ik gek gemaild door allerlei bedrijven die op de valreep nog even een goedkeuring willen hebben voor het versturen van mail aan mij. Toch nog wakker geworden? Voor mijn geestesoog zie ik nu allerlei lichtelijk paniekerige marketing managers die plots moeten gaan nadenken over de waarde van hun databestanden in de CRM modules die ze gebruiken. Want wat moet je daar nu mee? Hoe waardevol zijn die bestanden nu? Tja, je kan natuurlijk fijn weer via de post gaan mailen, waar TNT en consorten weer heel erg blij van gaan worden. Minder fijn is dat we dan weer een zware wissel gaan trekken op het milieu, papier wordt nog steeds van bomen gemaakt, om nog maar niet te spreken over de kilometers die weer moeten worden afgelegd. Misschien is het toch tijd om anders om te gaan met de adressen van potentiële afnemers. Want wees eens eerlijk; hoeveel respons komt er op een e-mailing of postmailing die leidt tot meer opdrachten? 2% wordt redelijk geacht. 10% komt niet aan bij de ontvanger omdat die inmiddels ergens anders werkt. Eigenlijk zegt dat meer over de kwaliteit van de bestanden die gebruikt wordt dan over de inventiviteit die een bedrijf gebruikt bij het binnenhalen van prospects. De laatste 10 jaar is het gebruik van e-mail voor het verspreiden van informatie over producten en diensten de standaard geworden. Juist in deze tijd en na invoering van de nieuwe wet is het een uitdaging om een nieuwe manier van communiceren te vinden, die – in tegenstelling tot het schieten met hagel- zeer gericht en persoonlijk kan (moet) zijn. Ik wacht dus in spanning af op welke manier ik nu benaderd wordt door diverse bedrijven. En vooral hoe de evenementen markt – toch een ‘mensenmarkt’ bij uitstek- zich hierin gaat onderscheiden.
Mail stamt van voor het internettijdperk en is nooit reden geweest om andere communicatie kanalen te vermijden. Een goed ouderwetse brief is een aandachtstrekker 1e klas geworden. Zeker handgeschreven. Het microbloggen neemt inmiddels in mensen met gevestigde netwerken de overhand. Durf je te adviseren en kwalitatief je netwerk uit te nutten. Daar zal het om draaien. Vertrouw ik de verzender van de Tweet, microblog, email, linkedin request of poststuk.